Jaka będzie płaca minimalna w UE w 2024 r.?

Nowa dyrektywa UE ma na celu ustanowienie przejrzystego poziomu płacy minimalnej, na przykład 60% mediany wynagrodzeń. Bruksela apeluje również o regularną indeksację, aby utrzymać dochody obywateli pomimo rosnących cen.

Ustawowa płaca minimalna przez cały miesiąc odgrywa znaczącą rolę w walce z ubóstwem. Pięć krajów UE nie ma płacy minimalnej.

Kraje z progiem płacy minimalnej i bez niego.

W wielu krajach europejskich odsetek pracowników otrzymujących minimum socjalne przekracza 10%

Dwadzieścia dwa z 27 państw członkowskich UE wprowadziły płacę minimalną. W Danii, Włoszech, Austrii, Finlandii i Szwecji politycy sprzeciwiają się temu rozwiązaniu. Cypr wprowadził płacę minimalną dopiero na początku ubiegłego roku.

Spośród 10 krajów kandydujących i potencjalnych członków UE, osiem ustanowiło krajową płacę minimalną. Czarnogóra, Mołdawia, Macedonia Północna, Gruzja, Albania, Serbia, Turcja i Ukraina mają taką płacę, podczas gdy Bośnia i Hercegowina oraz Kosowo jej nie mają.

W krajach Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – Norwegii, Szwajcarii i Islandii – nie obowiązuje płaca minimalna.

W prawie dwóch trzecich krajów UE płaca minimalna przed opodatkowaniem wynosi mniej niż 1000 euro.
Minimalne wynagrodzenie jest bardzo zróżnicowane w całej UE i obecnie waha się od 477 euro w Bułgarii do 2571 euro miesięcznie w Luksemburgu.

W Luksemburgu, Irlandii, Holandii i Niemczech płaca minimalna przekracza 2000 euro, we Francji wynosi 1767 euro, a w Hiszpanii 1323 euro. Są to wynagrodzenia brutto; pracownicy otrzymują mniej w gotówce.

Minimalne miesięczne wynagrodzenie przed potrąceniami.

W 14 z 22 państw członkowskich UE, w których obowiązuje krajowa płaca minimalna, płaca minimalna wynosi mniej niż 1000 euro.

Wśród krajów kandydujących i potencjalnych kandydatów kwota ta waha się od 360 euro w Macedonii Północnej do 613 euro w Turcji.

W państwie członkowskim UE, Bułgarii (477 euro), płaca minimalna jest niższa niż w Turcji oraz Serbii i Czarnogórze, które wciąż są krajami kandydującymi.
Mniej różnic występuje pod względem siły nabywczej
Wahania płacy minimalnej są znacznie mniejsze, gdy wartości te są wyrażone w standardach siły nabywczej (PPS). Jest to sztuczny model, w którym za jedną jednostkę waluty PPS można teoretycznie kupić tę samą ilość towarów i usług w każdym kraju.

Ta sztuczna jednostka walutowa jest definiowana przez Eurostat na podstawie różnicy w poziomach cen między krajami.

Minimalne wynagrodzenie dostosowane do PCA waha się obecnie od 542 euro w Albanii do 1883 euro w Niemczech.

Oprócz Niemiec kwota ta przekracza 1250 euro w Luksemburgu, Holandii, Belgii, Francji, Irlandii, Polsce, Słowenii i Hiszpanii.

Minimalne miesięczne wynagrodzenie w SPS.
Czechy, Słowacja, Estonia, Łotwa i Bułgaria mają najniższą płacę minimalną w SPS wśród krajów UE.

W niektórych krajach kandydujących, takich jak Turcja, Serbia i Czarnogóra, poziom płac był wyższy niż w krajach UE, takich jak Estonia, Łotwa i Bułgaria, ale we wszystkich krajach kandydujących i potencjalnych krajach kandydujących, dla których dostępne są dane, kwota ta wciąż nie przekraczała 1000 euro.

Odsetek pracowników zarabiających płacę minimalną jest bardzo zróżnicowany. Płaca minimalna ma kluczowe znaczenie w niektórych krajach, gdzie na najniższym szczeblu drabiny dochodowej mieszka więcej osób niż w innych.

Odsetek pracowników zarabiających mniej niż 105% płacy minimalnej.
W 2018 r. odsetek pracowników otrzymujących wynagrodzenie niższe niż 105% krajowej płacy minimalnej przekroczył 101% w pięciu krajach UE. Należą do nich: Słowenia (15,2% krajowej płacy minimalnej), Bułgaria (14,1% krajowej płacy minimalnej), Rumunia (13,3% krajowej płacy minimalnej), Polska (12,1% krajowej płacy minimalnej) i Francja (11,6% krajowej płacy minimalnej).

W 10 krajach UE, w tym w Niemczech (6,6%), udział ten przekroczył również 5%.

Jak ustalić odpowiednią płacę minimalną?
Określenie odpowiedniego wynagrodzenia minimalnego nie jest łatwe. Dyrektywa UE stanowi: «Państwa członkowskie mogą stosować powszechnie stosowane na poziomie międzynarodowym wskaźniki, takie jak kwota odpowiadająca 60% mediany wynagrodzenia i 50% średniego wynagrodzenia, i/lub wskaźniki stosowane na poziomie krajowym».